Dünyada sevilmek istemeyecek kişi hemen hemen yok gibidir. Biri tarafından sevilmenin vereceği güven ve tatmin duygusu mutlu bir yaşamın temelini oluşturur.  
Dünyada sevilmek istemeyecek kişi hemen hemen yok gibidir. Biri tarafından sevilmenin vereceği güven ve tatmin duygusu mutlu bir yaşamın temelini oluşturur.

Buna karşın sevgi ve sevgiyi nasıl aramamız gerektiği gibi konularda pek az bilgiye sahibiz. Sevginin ne olduğunun bize anlaşılır bir dille anlatıldığı enderdir. Kimileri, her ne kadar daha birçok varlığını ileri sürmekteyse de ben an azından üç tür sevginin olduğunu söyleyebilirim.

Kişinin mutluluğu bu sevgi türleri arasından hangisini aradığına bağlı olabilir.

Eğer Türü Sevgi
Ben bu türlerden birincisine "eğer" türü sevgi diyorum. Bu, eğer bazı beklentileri karşılarsak bize verilecek olan sevgidir. "Eğer iyi olursan baban seni sever." "Eğer başarılı ve  önemli bir kişi olursan seni severim." "Eğer bir koca olarak benim beklentilerimi karşılarsan, sana sadık bir eş olurum." En çok rastlanan sevgi türü budur ve bazı kişiler bu sevgiden başka bir sevgiyi bilmezler. Bu adeta bir karşılık bekleyen ve şarta bağlı bir sevgi olup, sevenin istediği bir şeyi sağlanması karşılığı olarak vaat edilen bir sevgidir. Nedeni ve şekli bakımından bencildir. Amacı ise, sevgi karşılığında bir şey kazanmaktır.

Çünkü Türü Sevgi
İkinci sevgi türünü, "çünkü" sevgisi diye adlandıracağım. Bu tür sevgide kişi, "bir şey olduğu" ya da "bir şeye sahip olduğu" ya da "bir şey yaptığı" için sevilmektedir. Başka birinin onu sevmesi, sahip olduğu bir niteliğe veya bir koşula bağlıdır. "Seni seviyorum çünkü çok güzelsin."Seni seviyorum çünkü diğer kişilerden o kadar farklı, o kadar popüler, o kadar zengin ve o kadar ünlüsün ki" "seni seviyorum çünkü bana güven veriyorsun." Bu ilginç sözleri gülümsemeyle karşılayabiliriz. Fakat bizler de, başka birini sık sık onda gördüğümüz ve onu sevmemize neden olan bir şeyden ötürü ya da o kişi bizim sevgimizi her hangi bir şekilde kazandığı için severiz.

Eğer birisi bizi olduğumuz gibi kabul edip sevebilse sevgiyi elde edebilmek için o kadar uğraşmazdık. Varlığımızda sevilmemize neden olan bir şeyler bulunduğunu düşünmek bizi rahatlatırdı.

İnsanların bizi bir şey olduğumuzdan ötürü sevmeleri bizi çok mutlu kıldığı için ve önemli olmanın gitgide büyüyen hissini aradığımızdan ve böylelikle daha çok insanın bizi seveceğini düşündüğümüzden hayranlarımıza yenilerini eklemek için büyük bir çaba harcarız. Sevilecek niteliklere bizden daha fazla sahip olan biri çıkarsa, bizi sevenlerin bu yeni geleni bizden daha çok sevmelerinden korkarız. Böylece yaşamımıza rekabet ve sonsuzca sevgi kazanma gayretkeşliği girmiş olur.

Ailenin küçük çocuğu yeni doğan bebeğe içerler. Bir delikanlı daha gösterişli bir arabaya sahip olan başka bir delikanlıya içerler. Evli bir kadın, kocasının çekici ve düzenli sekreterine içerler. O halde bu tür sevgide bir güven duygusu bulunabilir mi?

İncil, "Yetkin sevgi, korkuyu kovar" der (İncil: 1. Yuhanna 4;18). Bu "çünkü" türü sevgi gerçek ve sağlam bir sevgi olamaz.

Rağmen Türü Sevgi
Üçüncü tür sevgi, benim "Rağmen" türü diye adlandırdığım türdür. Bir koşula bağlı olmadığı ve karşılığında bir şey beklenmediği için "eğer türü sevgiden farklıdır. Sevilen kişinin çekici bir niteliğine dayanıp böyle bir şeyin varlığını esas olarak almadığı için de "çünkü" türü sevgi ile bir değildir. Bu üçüncü tür sevgide, kişi bir şey olduğu için değil, bir olmasına rağmen sevilir. Kişi, dünyanın en çirkin, en zavallı, en sefil insanı olabilir ve bu "rağmen" türü sevgi ile karşılaştığında yinede sevilebilir. Buna layık değildir. İyi, çekici ya da zengin bir konum edinerek bu sevgiyi kazanması gerekmez. Kusurlarına, cahilliğine, kötü huylarına ya da kötü geçmişine rağmen olduğu gibi, tamamen sevilir. Bütünüyle değersiz biri gibi görünebilir ama çok değerli biri gibi yine de sevilir.

Yüreklerimizin en çok susadığı sevgi türü de budur. Farkında olsanız da olmasanız da, bu tür sevgi sizin için  yiyecek, içecek, giysi, ev, aile, zenginlik, başarı ya da ünden daha önemlidir. Bunu nasıl söyleyebildiğimi düşünüyorsanız, size bir soru sormama izin verin. Kalbinizin derinliklerinde dünyada kimsenin size aldırmadığını ve hiç kimsenin sizi gerçekten sevmediğini düşünseydiniz yiyecek, elbise, ev, aile, zenginlik, başarı ve üne olan ilginizi yitirmez miydiniz? Kendi kendinize "Yaşamın ne yararı var? Diye sormaz mıydınız?

Şu anda, dünyada en sevdiğiniz kişi ile çok kötü bir kavga ettiğinizi ve onun sizi sadece kendi çıkarı için sevdiğini anladığınızı bir düşünün; dünya birden bire başınızın üstüne çökmez miydi?

Bugün yaşamınızı sürdürebilmenizin nedeni ya bu "rağmen" türü sevgiyi birinden şu anda görmeniz, ya da bir gün bu tür bir sevgiyi bulma umudunuzun varlığıdır. Ama bu gün içinde yaşadığımız toplumda, bizi bütünüyle doyuracak şekliyle bu sevgiyi bulamayız. Çünkü her kesin buna gereksinimi vardır ve kimde de fazlası olmadığından başkalarına veremez. Dünyada ki en büyük kıtlık, bu "rağmen" türü sevgini yeterince olmayışıdır.

Rağmen Türü Sevgiye Sahip Olmak
Bu tür sevginin doyurucu bir şekilde kusursuzluğa erişip insanlara açıklanmasının ilk kez İsa Mesih'le gerçekleştiği hakkında harika bir mesaj Allah Kelamı İncil'de yer alır. İnsanlık çağlar boyu böyle bir sevgiye susamıştı ve onu nerede arayacağını dahi bilmiyordu. Allah insanın özlem ve umudunu boşa çıkarmadı. Kendi özünde olan İsa Mesih'i herkes için ve onları fazlasıyla doyurabilecek sevgiyi getirmek üzere dünyaya yolladı.

Mesih'in Allah'tan bize getirdiği sevgi, "eğer" türü sevgi değildir. Allah bize "eğer Mesih inanlısı olursan seni severim" demez. "eğer iyi ve ahlaklı olur, kiliseye gide, iyi amaçlar için bağışta bulunur, dinsel kitaplar okuyup, dua eder ya da bir din adamı olursan seni severim" demez. Onun sevgisinde hiçbir "eğer" türü yoktur. Allah bizi olduğumuz gibi sever. Daha kötüsü bile olsaydık yine bizi bu kadar sevecek ti. Bizi, bizden bir şey elde etmek amacı ile sevmez. Yerine getirmemiz gereken bir şey ya da şart yoktur. İsa'nın çarmıhtaki ölümü bunun kanıtıdır. Allah'ın özünden gelen ve Söz olan İsa bu dünyaya geldi, yaşamını bütün insanlara karşı iyilik yaparak ve sevgi göstererek yaşadı ve kendini, özellikle de karşılığında hiçbir şey beklemediği fakirlerle hor görülenler için feda etti ve insanlığın günahları için çarmıhta öldü. Çarmıhta ölürken bile, hala kendisini öldürenleri sevdi: "Baba, onları bağışla, çünkü ne yaptıklarını bilmiyorlar" dedi. (İncil: Luka 23;34). Havari Pavlus'un dediği gibi "Allah bize olan kendi sevgisini bununla ispat ediyor ki, biz henüz günahkârlar iken Mesih bizim için öldü." (İncil: Romalılar 5;8) Bu sevgi, bütün saflığı ile gerçek "rağmen" sevgisidir.

Mesih'in sevgisi, bir kuram ya da öğreti değil, somut bir kanıttır. Sadece bize iki bin yıl önce verilmiş olan bir örnek olmakla kalmaz, Onu isteyen her kişinin sahip olabileceği bir sevgidir.

İsa ölü olarak kalmadı. Allah onu ölümden diriltti. Ve İsa Mesih bugün diridir. Siz bu yazıyı okurken bile size çok yakındır ve sizi bu "rağmen" türü sevgi ile sevebilecek durumdadır ve bunu yapmak ister. Eğer sadece "Mesih'in bu sevgisinden şu anda her şeyden çok istiyorum ve onu olduğum gibi ve alçakgönüllülükle kabul edeceğim" derseniz, bunun gerçek olduğunu bugün kendi deneyiminizle kesin olarak bilebilirsiniz.

Allah, bizleri bir şey olduğumuz için sevemez. Sadece her şeye, yani bütün kusurlarımıza "rağmen" sever O'nun sevgisini kazanıp hak edemeyiz. Bu sevgiyi sadece özgürce verilmiş bir armağan olarak kabul edebiliriz.

Gördüğünüz gibi, kolay yapılacak bir seçim değildir. Sevgilerin en büyüğü olan bu sevgi için ödememiz gereken bedel, kırılmış bir gurura sahip olmak ve bu sevgiye layık olmadığımızı itiraf etmektir. Eğer bu bedel sizin için fazla pahalı değilse ve Mesih'ten bu sevgiyi olduğunuz gibi kabul etmeye razı iseniz şanslılar arasındasınız. Onu şimdi kabul edebilirsiniz.

Evet, Allah bizi sever, fakat bu sevgi Allah'tan nasıl alınır? Her şey kalbinizde edeceğiniz küçük bir dua ile başlar; "Allah'ım sana şükrederim. Senin gönderdiğin Mesih'in ölümünü kendi günahlarıma karşılık olarak kabul ediyorum. Ben artık Mesih'i izlemek istiyorum. Ayrıca sen beni olduğum gibi sevdiğin için bende senin sevgini olduğum gibi kabul ediyorum"

Artık her şeye rağmen sevildiğinize huzurla güvenin ve yaşamınızın bundan sonraki bölümünü Allah tarafından tamamen ve kesinlikle gerçekten sevildiğiniz olgusunun güvencesi üzerine kurun.